اسوه های نماز

پیامبر اسلام (ص) و نماز

پیامبر بزرگوار اسلام ـ صلّی الله علیه و آله ـ به حق،بنده حقیقی حضرت حقّ است،و به این معنا هر روز در پنج نوبت شهادت می دهیم«و اشهد ان محمّداً عبده و رسوله»،یعنی: گواهی می دهیم كه حضرت محمّد ـ صلّی الله علیه و آله ـ بنده و فرستاده اوست.حضرتش گوی سبقت را دراین وادی بر همگان و از همگان ربوده و در این معنی و دیگر معانی الگو و اسوه می باشد.

،كه:«لقدكان لكم فی رسولِ اللهِ اسوهٌ حسنهٌ.[۱]»،یعنی:هر آنچه وجود رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ برای شما الگوی نیكویی می باشد.در احوالش چنین نقل كرده اند:«كَانَ النَّبِيُّ ص إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يَرْبَدُّ وَجْهُهُ خَوْفاً مِنَ اللَّهِ تَعَالَى وَ كَانَ لِصَدْرِهِ أَوْ لِجَوْفِهِ أَزِيزٌ كَأَزِيزِ الْمِرْجَلِ»،یعنی:پیامبر خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ هر گاه كه به نماز می ایستادند چهره اش به جهت خوف از خداوند تغییر می كرد، و صدایی همچون جوشش دیگ از درون حضرت شنیده می شد.[۲]عایشه همسر پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ می گوید:شبی حضرت ازرختخواب برخاست و مشغول مناجات شد تا نزدیك صبح عبادت كرد و پس از آن گریه های سختی سر داد،به حضرت عرض كردم: چرا خودت را به زحمت می افكنی درحالی كه خداوند،گناهان گذشته و آینده تو را بخشیده است؟ فرمودند: ای عایشه! آیا به پاس این همه نعمت بنده شكرگذاری نباشم.[۳] در ابتدای وحی آنقدر بر پنجه پا به عبادت ایستاد تا پای مباركش ورم كرد و آیه نازل شد:«طه(۱) ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى‏(۲).[۴]»،یعنی ما قرآن را برتو نازل نكردیم كه خود را به سختی بیفكنی. و نیز روایت شده است:« كَانَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ كَأَنَّهُ ثَوْبٌ مُلْقًى»،یعنی:وجود مبارك پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ هرگاه به نماز می ایستاد،گویا جامه ای پهن شده به روی زمین بود.[۵]

علاّمه مجلسی در«حیوه القلوب» می نویسد: پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ وقتی شب می خواست بخوابد،آب وضو را نزدیك سر خود می گذاشت وسر آب را می پوشاند و مسواك را زیر فراش خود قرار می داد، و قدری می خوابید و چون بیدار می شد،نظر به اطراف آسمان می كرد،و آیات آخر سوره آل عمران را تلاوت می فرمود،سپس مسواك می كرد و وضو می گرفت،و چهار ركعت نماز می خواند،و ركوع و سجود را به قدری طول می داد كه گویا سرازركوع بر نخواهد داشت،وهمچنین سجود را طول می داد،وبه رختخواب برمی گشت،و قدری می خوابید،سپس بیدار شده و بازنظربه آسمان می كرد،و آیات را می خواند و مسواك می كرد،و وضو می گرفت و به همان طریق چهار ركعت نماز خوانده و بازبه رختخواب برمی گشت و قدری می خوابید و باز برمی خواست،و به همان آداب عمل می كرد و نماز وتر و نافله صبح را می خواند و سپس به مسجد برای ادای نماز صبح می رفت.[۶]

استمداد از نماز در رفع مشكلات زندگی:

«و عن حذیفه قال: كان رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ اذا حزبه امر فزع الی الصّلاه»،یعنی:حذیفه گوید:شیوه رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ چنان بود كه چون مشكلی برای او پیش می آمد، به نماز پناه می برد،و از آن استعانت می جست.[۷] «و عن النبّی ـ صلّی الله علیه و آله‌ ـ قال: كانوا یعنی الانبیاء یفزعون اذا فزعوا الی الصّلاه»،از رسول خدا ـ صلّی الله علیه و اله ـ روایت شده كه فرمودند: پیامبران خدا چنان بودند كه چون دچار نگرانی می شدند به نماز پناه می بردند[۸].«و عن الذین الدّرداء قال: كان رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ اذا كانت لیله ریح كان مفزعه الی المسجد حتّی یسكن، و اذا حدث فی السّماء حدث من كسوف شمس او قمر كان مفزعه الی الصّلاه»،یعنی:ابو درداء گوید:رسم رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ چنان بود كه چون شبی باد سهمگینی می آمد به مسجد پناه می برد،تا آرام گیرد،و چون در آسمان كسوف و خسوفی اتّفاق می افتد به نماز پناه می برد.[۹]

دراحوالات اصحاب رسول خدا ـ صلّی الله علیه و آله ـ و بزرگان نیز می نویسند كه: در سختی ها و مشكلات و مصائب به نماز پناه می بردند، و از آن استمداد می جستند كه از باب نمونه به این روایت توجّه كنید.از ابن عبّاس روایت شده كه در مسیری می رفت كه خبر مرگ فرزندش را به او دادند[۱۰]. در این وقت او از مركب پیاده شد و به كناری رفت و دو ركعت نماز به جای آورد و بازگشت و آنگاه گفت: ما همان كاری را كه خدا به ما دستور داده بود انجام دادیم كه می فرماید:«و استعینوا بالصبر و الصّلاه …[۱۱].»

[۱] . سوره احزاب (۳۳)/ ۲۱٫

[۲] . فلاح السائل/۱۶۱، بحارالانوار/ ج ۸۴/ ۲۴۸٫

[۳] . مشكاه الانوار/ ۳۵، بحارالانوار/ ج ۸۴/ ۲۶۲٫

[۴] . سوره طه(۲۰)/۱ و۲٫

[۵] . فلاح السائل/۱۶۱، بحارالانوار/ ج۸۴/۲۴۸٫

[۶] . نقل از كتاب ارزش و اهمّیّت نماز به زبان ساده، ۴۵ و ۴۶٫

[۷] . تفسیر الدّر المنثور/ ج ۱/ ۶۷٫

[۸] . همان مأخذ.

[۹] . همان مأخذ.

[۱۰] . در روایت دیگری دارد كه خبر مرگ برادرش«قثّم» را به او دادند.

[۱۱] . تفسیر الدّر المنثور/ ج۱/ ۶۷٫

پیامبر اسلام (ص) و نماز پیامبر بزرگوار اسلام ـ صلّی الله علیه و آله ـ به حق،بنده حقیقی حضرت حقّ است،و به این معنا هر روز در پنج نوبت شهادت می دهیم«و اشهد ان محمّداً عبده و رسوله»،یعنی: گواهی می دهیم كه حضرت محمّد ـ صلّی الله علیه و آله ـ بنده و فرستاده اوست.حضرتش گوی سبقت را دراین وادی بر همگان و از همگان ربوده و در این معنی و دیگر معانی الگو و اسوه می باشد. ،كه:«لقدكان لكم فی رسولِ اللهِ اسوهٌ حسنهٌ.[1]»،یعنی:هر آنچه وجود رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ برای شما الگوی نیكویی…

بررسی کلی

امتیاز کاربران: اولین باشید!

پاسخی بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

13 − چهار =

x

بررسی همچنین

نماز علامت و نشانه ایمان