صفحه اصلی / نماز در فضای مجازی / اهمیت نماز خواندن در کردار و کلام امام علی علیه السلام

اهمیت نماز خواندن در کردار و کلام امام علی علیه السلام

امام على علیه السلام نخستین پیشواى معصوم و امام بر حق ما و نماینده خدا و جانشین بلا فصل حضرت ختمى مرتبت(صلی الله علیه و آله) اولین نمازگزار اسلام است، آن هم شش سال قبل از بلوغ. از این رو مى‏ باید چنین انسان بى‏ نظیرى، رابطه خاصى با نماز بزرگ ترین فریضه الهى، داشته باشد. امام على علیه السلام كه در قبله مسلمین متولد شده، و در نه سالگى و به عنوان اولین پیرو اسلام و براى نخستین بار در پشت سر پیغمبر خاتم نماز گزارده، به طور قطع بیش از هر مسلمان دیگرى، قدر نماز، نخستین فریضه الهى، را مى‏داند و به آن اهمیت مى‏دهد.

از همه جالب‏تر این است كه در شب بیست و یكم ماه مبارك رمضان، لحظه‏ اى پیش از آنكه جان به جان آفرین تسلیم كند، ضمن وصیت تاریخى خود به فرزندان گرامیش، امام حسن و امام حسین علیهما السلام از جمله مى ‏فرماید: خدا را، خدا را كه برپا داشتن نماز را از یاد نبرید، زیرا نماز ستون دین است

به طورى كه نوشته ‏اند، حال امام به هنگام نماز چنان بود كه در یكى از جنگ ها تیرى به پاى آن حضرت اصابت كرد و هر چه كردند نتوانستند آن را در آورند. چون خبر به پیغمبر دادند فرمود بگذارید على مشغول نماز شود سپس تیر را از پاى او در آورید زیرا على- علیه السلام- در آن هنگام، چنان محو تماشاى جمال حق است كه كاملا از خود بى خود مى‏شود. چنین كردند و تیر را از پاى امام در آوردند و او متوجه نشد، و زمانى به خود آمد كه از نماز فراغت یافته بود، و آن گاه در خود احساس درد كرد.

امام على علیه السلام، سراینده نهج البلاغه و قهرمان قهرمانان جهان، شاگرد لایق و تربیت شده پیغمبر اسلام است كه فرمود: «نور چشم من نماز است.» او كه در تمام دوران حیات پیغمبر اسلام همچون سایه دنبال رسول خدا بود، چگونه مى‏تواند به نماز تا آن حد كه معمول مى‏داشت، اهمیت ندهد! مگر او به تمام معنى مقلد پیغمبر خاتم نبود مگر نه اینست كه در نهج البلاغه و در كردارش همه جا پیغمبر را اسوه و مقتداى خویش قرار مى‏دهد، و حاضر نیست سر موئى از گفتار و كردار پیغمبر تخطى كند آرى مولود كعبه و خانه‏زاد خدا و اولین نمازگزار اسلام و قهرمانى كه در میدان جنگ و حساس ترین لحظات زندگى، نماز را بر هر كار دیگرى ترجیح مى‏دهد و حاضر نیست لحظه اول وقت آن را كه ثوابى چون دریا دارد به تأخیر بیندازد، سرانجام نیز در خانه خدا، مسجد كوفه و در محراب عبادت و به هنگام نماز با شمشیر زهرآلود، ضربت خورد و فرق مقدسش شكافت و با آن ضربت شربت شهادت نوشید.

امیر المومنین على علیه السلام در نهج البلاغه در موارد عدیده‏اى از نماز، این فرمان بزرگ الهى و محبوب مورد علاقه‏اش كه براى هیچ عملى به مانند آن ارج نمى‏نهاد، سخن به میان آورده و اهمیت آن را یادآور شده است.

از جمله در آغاز خطبه ۱۹۹ كه موضوعات مهم اسلامى را به اصحابش وصیت مى‏نماید و نسبت به انجام دادن آن‏ها سفارش مى‏كند، مى‏فرماید: نماز را چنان كه باید برپا دارید و در حفظ و اداى آن كوشا باشید، و هر چه بیشتر به جا آورید و به وسیله آن به خداوند تقرب جوئید، زیرا كه خداوند در قرآن مى‏فرماید: نماز فریضه‏اى است كه در وقت معین بر اهل ایمان واجب شده است. آیا پاسخ دوزخیان را نشنیده‏اید كه وقتى طبق گفته خداوند در قرآن از آنها مى‏پرسند: «چه چیز شما را به دوزخ افكند» مى‏گویند: ما از نمازگزاران نبودیم.

نماز به انسان انرژی می دهد. توان می دهد كه در مقابل سختی های زندگی مقاوم باشد. در نماز می گوییم ایاك نعبد و ایاك نستعین. یعنی تو را می پرستم و از تو كمك می گیرم تا قوی باشم و بتوانم در مقابل سختی های راه زندگی و كمال پایداری كنم و به مقصد برسم. اگر انسان نماز نخواند و با منبع قدرت تماس نگیرد و از او نیرو نگیرد، به چه نیرویی می خواهد تكیه كند.

نماز، گناهان را مانند ریزش برگ درختان مى‏ریزد، و همچون رهایى چهارپایان از بند، انسان را رها مى ‏سازد. رسول خدا- صلى اللَّه علیه و آله و سلم- نماز را به چشمه آب گرمى تشبیه فرمود كه بر در خانه مردى باشد و شبانه روز، پنج نوبت از آن شستشو كند، كه در این صورت دیگر چركى در بدن وى باقى نخواهد ماند.

مقام و اهمیت نماز را مردانى از مومنین مى‏دانند كه زینت كالاى دنیا و فرزندى كه نور چشم انسان است، و ثروت و دارائى، آنها را به خود مشغول نمى‏دارد چنان كه خداوند در قرآن مجید فرموده است: مردانى هستند كه تجارت و داد و ستد دنیا آنها را از یاد خدا و اقامه نماز و پرداخت زكات باز نمى‏دارد.

از همه جالب‏تر اینست كه در شب بیست و یكم ماه مبارك رمضان، لحظه‏اى پیش از آنكه جان به جان آفرین تسلیم كند، ضمن وصیت تاریخى خود به فرزندان گرامیش، امام حسن و امام حسین علیهما السلام از جمله مى‏فرماید: خدا را، خدا را كه برپا داشتن نماز را از یاد نبرید، زیرا نماز ستون دین است.

مى‏دانیم كه امیر المومنین در اینجا به سخن پیغمبر نظر داشته كه فرموده است: نماز ستون دین است كه اگر پذیرفته شد، سایر اعمال نیز پذیرفته مى‏شود و اگر مقبول نیفتد سایر اعمال دیگر بندگان هم مردود شناخته مى‏شود.

نتیجه كلام این كه على علیه السلام در شب قدر یعنى بهترین شب هاى سال، در حال نماز، ضربت خورد و در شب قدر هم با سفارش به اهمیت مقام نماز و دیگر اركان اسلام، چشم از جهان ظلمانى فرو بست و روح بلند پروازش به ملكوت اعلا پرواز كرد.

امام على علیه السلام نخستین پیشواى معصوم و امام بر حق ما و نماینده خدا و جانشین بلا فصل حضرت ختمى مرتبت(صلی الله علیه و آله) اولین نمازگزار اسلام است، آن هم شش سال قبل از بلوغ. از این رو مى‏ باید چنین انسان بى‏ نظیرى، رابطه خاصى با نماز بزرگ ترین فریضه الهى، داشته باشد. امام على علیه السلام كه در قبله مسلمین متولد شده، و در نه سالگى و به عنوان اولین پیرو اسلام و براى نخستین بار در پشت سر پیغمبر خاتم نماز گزارده، به طور قطع بیش از هر مسلمان دیگرى، قدر نماز، نخستین فریضه الهى،…

بررسی کلی

امتیاز کاربران: 4.45 ( 1 آراء)

پاسخی بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نمی شود.فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

1 × پنج =

x

بررسی همچنین

اهمیت و اسرار نماز در کلام مقام معظم رهبری

توجه به نماز، اهتمام به نماز، خيلى تأثير دارد. نماز ...